Zygmunt Paweł Maszczyk
Biografia
Zygmunt Paweł Maszczyk urodził się 3 maja 1945 w Siemianowicach Śląskich. Ukończył szkołę średnią w Siemianowicach Śląskich (metalurg).
Przed stanem wojennym w 1981 mieszkał i pracował w Lüdenscheid na terenie RFN, w fabryce mebli, porzucając czynne uprawianie sportu; przez cztery lata prowadził też miejscową drużynę.
Kariera klubowa rozpoczęła się w Siemianowiczance, w której występował w latach 1955–1962. Do Ruchu Chorzów trafił w 1963, gdzie grał aż do 1976. Dzięki doskonałemu wyszkoleniu i pracy stał się jednym z najpopularniejszych piłkarzy „Niebieskich” w tamtym czasie. W 14 sezonach na boiskach pierwszej ligi bronił barw Ruchu w 310 meczach i strzelił 41 goli, przyczyniając się do zdobycia trzech mistrzostw Polski (1968, 1974, 1975) oraz Pucharu Polski (1974); z drużyną dotarł do ćwierćfinału Pucharu UEFA w 1974, a później ćwierćfinału Pucharu Europy Mistrzów Krajowych w 1975.
Kariera reprezentacyjna: Do reprezentacji narodowej trafił w 1968, debiutując w meczu z Turcją. W sumie wystąpił w 36 oficjalnych i 4 nieoficjalnych spotkaniach. Jedyne dwa gole dla biało-czerwonych strzelił 26 kwietnia 1972 w nieoficjalnym meczu z olimpijską reprezentacją Hiszpanii w Szczecinie, wygranym 2:0. Był jednym z ulubionych zawodników kadry Kazimierza Górskiego, występując w prawie każdym meczu pełne 90 minut. Na mistrzostwach świata w 1974 był jedynym reprezentantem aktualnych klubowych mistrzów Polski, w 7 meczach grał 592 minuty.
Odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1974), Złoty i Srebrny Medal Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe; Zasłużony Mistrz Sportu (1973). Złota Odznaka PZPN (wrzesień 1972). Złoty Krzyż Zasługi (1972).