Elżbieta Kraska
Biografia
Elżbieta Kraska urodziła się 8 czerwca 1912 roku w Siemianowicach Śląskich. Ukończyła Wydział Filologii klasycznej i Neoklasycznej na Uniwersytecie Jagiellońskim, ze specjalnością w językach francuskim i niemieckim. Po studiach przed wybuchem II wojny światowej pracowała jako nauczycielka łaciny, niemieckiego i historii w Janowie Lubelskim.
W czasie okupacji wróciła do rodzinnych Siemianowic Śląskich, początkowo pracując dorywczo jako korepetytorka, a później jako nauczycielka w szkołach powiatu bielskiego i bieruńskiego. Po wyzwoleniu organizowała polskie szkolnictwo na Śląsku. Najpierw pełniła funkcje dyrektora, jednocześnie ucząc w liceum w Siemianowicach Śląskich. Później uczyła w Gimnazjum i Liceum im. Kopernika w Katowicach, następnie w jedenastolatce w Katowicach, pełniąc obowiązki wicedyrektorów oraz nauczycielki łaciny, francuskiego i historii. Równocześnie współorganizowała szkolnictwo średnie dla pracujących w Siemianowicach Śląskich i Katowicach.
Kiedy utworzono Technikum Mechaniczne w Siemianowicach Śląskich, uczyła w nim języka polskiego, historii, a także została kierowniczką świetlicy. Po likwidacji tej placówki przeszła do nowo utworzonej zasadniczej szkoły zawodowej, w której objęła posadę nauczycielki języka polskiego.
W 1965 uzyskała mandat posła na Sejm PRL w okręgu Sosnowiec, zasiadała w Komisji Oświaty i Nauki.
Należała do Frontu Jedności Narodu, Polskiego Czerwonego Krzyża, Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, Związku Nauczycielstwa Polskiego i Towarzystwa Rozwoju Ziem Zachodnich. Została odznaczona Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego, Brązową i Srebrną odznaką PCK i odznaką TPD. Pochowana na cmentarzu parafii Krzyża Świętego w Siemianowicach Śląskich.