Daniel Tomasz Podrzycki
Biografia
Daniel Tomasz Podrzycki urodził się 14 czerwca 1963 roku w Siemianowicach Śląskich. W młodości nie ukończył II Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Dąbrowie Górniczej. Dwukrotnie aresztowany w latach 80. był więźniem politycznym PRL i współzałożycielem Solidarności 80.
W latach 1989-1992 był działaczem i współzałożycielem Solidarności 80. Założył Polską Partię Pracy oraz Wolny Związek Zawodowy Sierpień 80 – Konfederacja i był ich długoletnim przewodniczącym.
Organizował liczne protesty i strajki, m.in. największy strajk w hutnictwie w Hucie Katowice w 1994 oraz strajk przeciwko prywatyzacji FSM w 1992. Uczestniczył również w strajkach górniczych.
W latach 90-tych współpracował z generałem Tadeuszem Wileckim i Andrzejem Lepperem w ramach Bloku Ludowo-Narodowego, a także w ramach Alternatywy Ruchu Społecznego z Narodowym Odrodzeniem Polski oraz Konfederacją Polski Niepodległej – Ojczyzna. W 1997 wraz z Lepperem, Włodzimierzem Bojarskim i Witoldem Michałowskim podpisał zawiadomienie do prokuratury o nadużyciach podczas podpisywania kontraktu na budowę rurociągu Jamalskiego.
W 2005 doprowadził do zawiązania porozumienia politycznego kierowanej przez siebie Polskiej Partii Pracy z innymi małymi pozaparlamentarnymi, lewicowymi ugrupowaniami – PPS, KPP, APP „Racja”, PPE-Zi Nową Lewicą.
Opowiadał się przeciwko Unii Europejskiej i NATO, dążył do wyjścia wojska polskiego z Iraku, popierał prawo do bezpłatnej antykoncepcji i aborcji, 35-godzinny tydzień pracy oraz minimalną płacę na poziomie 68% średniej krajowej. Był orędownikiem neutralności światopoglądowej państwa, postulował także wypowiedzenie konwencji konkordatu.
W wyborach do Sejmu, Senatu i Parlamentu Europejskiego kilkukrotnie kandydował; w 1991 ubiegał się o mandat poselski z listy Solidarności 80; w 2001 z listy Alternatywy Ruch Społeczny; w 2004 z PPP do Parlamentu Europejskiego i do Senatu; w 2005 był zarejestrowany jako kandydat PPP do Sejmu, lecz zginął dzień przed głosowaniem.
W wyborach prezydenckich w 2005 był kandydatem PPP. Otrzymał poparcie innych lewicowych ugrupowań i mediów. Jego komitet wyborczy został zarejestrowany 1 sierpnia 2005. Zmarł podczas kampanii w wyniku obrażeń w wypadku drogowym; pochowano go 29 września 2005 na cmentarzu w Dąbrowie Górniczej.
