Barbara Maria Blida
Biografia
Barbara Maria Blida z domu Szwajnoch urodziła się 3 grudnia 1949 w Siemianowicach Śląskich. Ukończyła w 1976 studia na Wydziale Inżynierii Sanitarnej Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Następnie pracowała jako specjalistka ds. bezpieczeństwa i higieny pracy w Zakładach Azotowych w Chorzowie (1968–1977) oraz naczelnego inżyniera w Przedsiębiorstwie Budownictwa Węglowego „Fabud” (do 1993). W 2001 objęła stanowisko prezesa J.W. Construction, a od 2003 publikowała felietony w „Dzienniku Zachodnim”.
W latach 1969–1990 należała do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, następnie (do 1999) do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, a od 1999 do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W 1985 była wpisana na listę kandydatów do Sejmu PRL IX kadencji z okręgu Sosnowiec. Od 1989 do 2005 sprawowała mandat posłanki na Sejm X, I, II, III i IV kadencji. W lipcu 2004 wystąpiła z klubu parlamentarnego SLD i została posłanką niezrzeszoną. W wyborach parlamentarnych w 2005 bez powodzenia ubiegała się o mandat senatora ramieniem Sojuszu Lewicy Demokratycznej w okręgu katowickim.
W latach 1993–1996 w gabinetach Waldemara Pawlaka, Józefa Oleksiego i Włodzimierza Cimoszewicza pełniła funkcję ministra gospodarki przestrzennej i budownictwa; po reformie centrum w 1997 objęła funkcję prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast.
Barbara Blida popełniła samobójstwo 25 kwietnia 2007 podczas czynności ABW w jej domu w Siemianowicach Śląskich; postrzeliła się w klatkę piersiową rewolwerem Astra 680. Została pochowana pięć dni później na cmentarzu parafialnym w Michałkowicach w Siemianowicach Śląskich. W późniejszych latach prowadzono postępowania i powołano komisje sejmowe; w 2024 prokurator generalny powołał Zespół doradców do zbadania działań prokuratury w związku ze śmiercią Barbary Blidy. W 2010 powstał filmu dokumentalny „Wszystkie ręce umyte. Sprawa Barbary Blidy”.