Aleksander Muc
Biografia
Aleksander Muc (ur. 7 czerwca 1956 r. w Siemianowicach Śląskich) – polski naukowiec, profesor nauk technicznych, specjalista w zakresie mechaniki ciała stałego i konstrukcji maszyn, były pracownik Politechniki Krakowskiej im. Tadeusz Kościuszki.
Ukończył IV Liceum Ogólnokształcące w Katowicach (1974 r.). Studiował na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach i jednocześnie rozpoczynał studia na Uniwersytecie Śląskim. Później przeniósł się do Krakowa, gdzie studiował fizykę na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz mechanikę stosowaną na Politechnice Krakowskiej, a prace dyplomowe obronił z wyróżnieniem w 1980 r.
Jeszcze w trakcie studiów rozpoczął pracę na Politechnice Krakowskiej w Instytucie Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn. W 1986 r. uzyskał stopień doktora nauk technicznych. W październiku 1986 r. wyjechał do Anglii, gdzie spędził dwa lata, pracując w Departamencie Mechanical Engineering University of Liverpool pod kierunkiem prof. G. D. Galletly'ego. Pracę habilitacyjną Analiza stateczności i deformacji kompozytowych dennic zbiorników ciśnieniowych opublikował w 1992 r. Tytuł profesora uzyskał w 2004 roku.
Był prodziekanem Wydziału Mechanicznego w latach 2010-2011, a w latach 2011–2020 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Konstrukcji Maszyn Wydziału Mechanicznego. Od 2021 roku był pracownikiem Katedry Fizyki na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Fizyki Politechniki Krakowskiej. Z początkiem 2025 odszedł z pracy na Politechnice Krakowskiej w kontrowersyjnych i niejasnych okolicznościach.
W zakresie badań zajmuje się mechaniką ciała stałego i konstrukcji maszyn, zwłaszcza strukturami z kompozytów włóknistych, teorią płyt i powłok, metodami numerycznymi, optymalizacją konstrukcji oraz analizą ich zniszczeń przy obciążeniach statycznych i zmęczeniowych. Był promotorem 12 prac doktorskich, autorem 244 publikacji i 7 prac monograficznych; jest uwzględniony w bazie Scopus. Utrzymuje wysoką pozycję w zestawieniach cytowalności, m.in. jako członek grupy 2% TOP Scientists według Stanford University. Uczestniczył w ponad 100 konferencjach naukowo-badawczych.