Aleksander Lasoń
Biografia
Urodzony w Siemianowicach Śląskich jako syn skrzypka Zygmunta Lasonia, Lasoń kształcił się w Polsce i na kursach międzynarodowych.
Ukończył z wyróżnieniem studia kompozytorskie w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach w klasie Józefa Świdra. Dużą częścią edukacji była nauka na kursach za granicą, a w 1984 i 1988 brał udział w Międzynarodowych Wakacyjnych Kursach Nowej Muzyki w Darmstadt.
Początkowo działał jako pianista-improwizator; w 1972 roku został laureatem IV Konkursu Improwizacji Fortepianowej w Gdańsku, po czym skupił się na komponowaniu i dyrygenturze. Za swoją twórczość otrzymał liczne nagrody, m.in. Nagroda im. Beethovena Miasta Bonn za II Symfonię 'Koncertującą' na fortepian i orkiestrę (1980), laury w UNESCO w Paryżu (I Symfonia – 1980), nagrody za II Kwartet smyczkowy oraz Concerto festival na skrzypce i orkiestrę, a także dwukrotne Stypendia Witolda Lutosławskiego (1987, 1989) i Nagrodę Artystyczną Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego (1986).
Od 1975 prowadził działalność pedagogiczną. W styczniu 2000 roku otrzymał tytuł profesora sztuk muzycznych. Był dyrygentem Orkiestry Muzyki Nowej od 1996 roku, założonej przy Akademii Muzycznej w Katowicach, której celem jest popularyzacja muzyki najnowszej i klasyki XX wieku.
Współtworzył grupę kompozytorów 'Pokolenie 51' razem z Eugeniuszem Knapikiem i Andrzejem Krzanowskim, debiutując na festiwalu Młodzi Muzycy Młodemu Miastu w Stalowej Woli. Jego utwory obejmują szeroki zakres od muzyki kameralnej po muzykę orkiestrową i koncertową.
W rodzinie Lasoń ma kilka pokoleń muzycznych; jego syn Krzysztof jest skrzypkiem, Stanisław - wiolonczelistą, a Jakub - kompozytorem.